“Affan dede’ye para saydım, sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var ne adım; bilmiyorum kim olduğumu…

Hiçbir şey sorulmasın benden; haberim yok olan bitenden.
Bu bahar havası, bu bahçe; uçurtmam bulutlardan yüce…

Havuzda su şırıl şırıldır, zıpzıplarım pırıl pırıldır.
Ne güzel dönüyor çemberim; hiç bitmese horoz şekerim!”

Cahit Sıtkı TARANCI